Leita í fréttum mbl.is

Söguklerkurinn

Geir Waage skrifar ţarft yfirlit yfir gang mála í A-Hluta Úkrainu í Morgunblađ dagsins.

Lesi mađur ţađ í gegn sést hversu óhemju flókin valdamálin eru ţarna fyrir austan og erfitt ađ finna einhverjar vitrćnar málamiđlanir á deilunum ţar í sveitum.

Sr. Geir skrifar:

Rússar viđurkenndu sjálfstjórn Luhansk og Donetsk í byrjun ţessa árs. Áriđ 1999 stóđu Serbar í sporum Úkraínumanna, ţegar Albanir í Kósóvó-hjerađi lýstu yfir sjálfstćđi. Serbnesk stjórnvöld brugđust viđ til ađ varđveita einingu ríkisins. Af hlutust hrottaleg átök og morđvíg. Ţrátt fyrir fátkennd afskipti Evrópusambandsins lauk ţeim ekki fyrr en Bandaríkin beittu sjer fyrir hernađaríhlutun NATO. Samkvćmt ţágildandi samţykktum bandalagsins var ađgerđin ekki heimil. Fram ađ ţessu hafđi bandalagiđ veriđ varnarbandalag vestrćnna ţjóđa, en breyttist nú í hreinrćktađ hernađarbandalag. Ađ loknum kosningum í Kósóvó í bođi bandalagsins varđ hjerađiđ sjálfstćtt ríki.

Síđan hefur NATO veriđ beitt til árása á Afganistan og Líbíu og „hin viljugu“ ríki herjađ í Írak, allt löndum utan Evrópu. BNA og NATO hafa boriđ hróđur Vesturveldanna á vettvangi ţjóđanna í afkastamikilli eyđileggingu ţessara landa og tćknivćddum morđvígum sem raunar tekur fram framferđi Rússa í Tjetseníu og Sýrlandi og nú í Úkraínu.

Fljótlega eftir fall Sovjetríkjanna leystist Varsjárbandalagiđ upp. Friđarsinninn Gorbasjof bannađi valdbeitingu til ađ halda saman hrynjandi Sovjetríkjum, treysti fyrirheitum um, ađ NATO kćmi ekki upp herstöđvum í ríkjum Varsjárbandalagsins, enda hafđi hann fallizt á sameiningu Ţýzkalands upp á ţau fyrirheit. Einar forsetakosningar vestan hafs ţurfti til ađ ţetta liđi hjá.

Áriđ 1999 gengu Pólland, Tjekkneska sambandsríkiđ og Ungverjaland í NATO. Eistland, Lettland og Lithaugaland, Rúmenía og Búlgaría gengu í hernađarsamtökin áriđ 2004 í bođi Bandaríkjanna. Rússar ljetu ţetta yfir sig ganga, enda viđ ćrin verkefni ađ etja heima fyrir.

Á fundi NATOríkjanna í Búkarest hinn 3. apríl áriđ 2008 bauđ Bandaríkjaforseti Albaníu og Króatíu ađild og fagnađi áhuga Úkraínu og Georgíu á ađ eignast hlutdeild í Vesturevrópska ríkjabandalaginu og inngöngu í NATO. Frakkar og Ţjóđverjar mölduđu í móinn, en ţrátt fyrir ţađ var ţeim bođuđ ađild. Viđbrögđ Rússa voru skýr: Pútín kallađi ţessa ađgerđ NATO beina ögrun viđ öryggi Rússlands. Örvađir af hinu nýja vinfengi afnámu Georgíumenn heimastjórn Suđur-Ossetíu, sjálfstjórnarhjerađs ţjóđarminnihluta innan Georgíu, og rjeđust á ţá.

Rússar brugđust viđ međ ţví ađ viđurkenna sjálfstćđi Suđur-Ossetíu og Abkasíu. Úkraína fór sjer hćgt ađ sinni. Bylting var gerđ í Úkraínu í febrúar áriđ 2014. Ađdragandinn var sá, ađ Evrópusambandiđ bauđ fúlgur fjár til endurreistar landsins. Rússar lögđu til alţjóđlegt átak í ţessu skyni međ ađkomu sjálfra sín og hjetu háum lánum.

Hinn 21. nóvember 2013 afţakkađi Janúkóvits Úkraínuforseti lán Evrópusambandsins. 1. desember hófust uppţot gegn ríkisstjórn landsins. 17. desember bauđ Pútín 15 milljarđa dollara lán. 22. janúar 2014 urđu uppţot í Kćnugarđi. Mannfall varđ. Í febrúarmánuđi drápu leyniskyttur um sjö tugi manna í Kćnugarđi. Rússum var kennt um manndrápin. Í ljós kom síđar, ađ úkraínskir ađgerđasinnar myndu hafa stađiđ ađ ţeim.

Ţetta mun utanríkisráđherra Eista hafa stađfest. Varđ ţá hljótt um ásakanir um hríđ. Á sama ári brenndu úkraínskir ađgerđasinnar, kenndir viđ Azov, tugi manna inni í Odessa. Enginn hefur fylgt ţeim glćp eftir. Hins vegar bauđ forsetinn, ađ flýtt yrđi forsetakosningum. Yrđu ţćr haldnar í maí. Valdarán varđ í landinu og forsetinn flúđi land hinn 22. febrúar.

Bráđabirgđastjórn, sem ţingiđ kaus, tók viđ stjórn landsins. Var skammt ađ bíđa ţess, ađ látiđ var til skarar skríđa gegn Rússum í austurhjeruđum landsins sem notiđ höfđu heimastjórnar um ýmis málefni svo sem sveitarstjórn og skólamál. Stjórnarskrá landsins var breytt og heimastjórn ţeirra afnumin. Ţetta gerđist í maí.

Síđan 2014 hafa Azov-liđar bariđ á Rússum í Luhansk og Donetsk. Rússneskir ađgerđasinnar međ stuđningi Rússa hafa svarađ í sömu mynt. Stríđ hefur stađiđ ţarna ć síđan. Friđarsamningunum frá Minsk var aldrei fylgt eftir. Hinn 7. marz höfđu íbúar Krímskaga kosiđ um ţađ, hvort ţeir vildu heldur vera hluti Rússlands eđa Úkraínu. Ţorri kjósenda vildi vera Rússar. Daginn eftir sameinađist Krím Rússlandi á ný.

Íslendingar studdu sjálfsákvörđunarrjett Eista, Letta og Litháa til sjálfstćđis; höfđu vitaskuld áđur stutt Albanina í Kósóvó til hins sama. Eru Rússarnir á Krím og í austurhjeruđum Úkraínu óverđugri til ţess ađ ráđa sjer sjálfir en ţeir?  "

Treystir sér einhver til ađ ađ kveđa niđur innanhérađaátök ţarna austur frá.  Eitthvađ sem öllum líki?

Pútín eđa ekki Pútín?

Manni sýnist fátt framundan annađ en meiri ógćfa eftir ţví sem söguklerkurinn lýsir af svo mikilli ţekkingu.

 


« Síđasta fćrsla | Nćsta fćrsla »

Bćta viđ athugasemd

Ekki er lengur hćgt ađ skrifa athugasemdir viđ fćrsluna, ţar sem tímamörk á athugasemdir eru liđin.

Höfundur

Halldór Jónsson
Halldór Jónsson

verkfræðingur, flugdellukall, tennis-og badmintonspilari

-ekki góður í neinu af þessu-

Heimsóknir

Flettingar

  • Í dag (9.8.): 13
  • Sl. sólarhring: 25
  • Sl. viku: 99
  • Frá upphafi: 3411921

Annađ

  • Innlit í dag: 12
  • Innlit sl. viku: 91
  • Gestir í dag: 12
  • IP-tölur í dag: 12

Uppfćrt á 3 mín. fresti.
Skýringar

Eldri fćrslur

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband