"Stephan Stephensen Stephan Stephensen, kaupmađur, lést í Reykjavík hinn 23. október sl. Stephan var 6. í röđ 10 barna ţeirra síra Ólafs Stephensen frá Viđey og konu hans, Steinunnar Eiríksdóttur frá Karlsskála. Elstur barnanna var Magnús, f. 1891 á Mosfelli syđra, kvćntur Sigurbjörgu Björnsdóttur frá Karlsskála, Sigríđur, f. 1893 á Mosfelli, ógift, Áslaug, f. 1895 á sama stađ, gift Jóni Pálssyni dýralćkni frá Tungu í Fáskrúđsfirđi, Eiríkur, f. 1997 á Lágafelli í Mosfellssveit, kvćntur Gyđu Finnsdóttur, Thordarsen frá Ísafirđi, Björn, f. 1898 á Lágafelli, kvćntur Sigurborgu Sigjónsdóttur úr Hornafirđi, Stephan, f. 15.2. 1900 á Lágafelli, Helga, f. 1901 á Lágafelli, dó ţegar Steinunn lá á sćng ađ Helgu, fćddri 1902 á Lágafelli, gift Stefáni Árnasyni úr Svarfađardal, Elín, f. 1904 í Skildinganesi, gift Pétri Jónssyni frá Egilsstöđum, Ingibjörg, f. 1906, gift Birni Jónssyni frá Ánanaustum, og Ragnheiđur, f. 1914 á Grund í Grundarfirđi, gift Ţorsteini Guđmundssyni frá Mosfelli í Grímsnesi.

Af ţessum stóra systkinahóp lifa nú ţćr Elín og Ingibjörg einar eftir.

Svo sem sjá má á fćđingarstöđum barna ţeirra prófastshjónanna, ţá ţjónađi og bjó séra Ólafur víđaum land. Hann var fjörmađur mikill, góđur bóndi og annálađur fyrir ljúfmennsku og létta lund. Svo segir Eyjólfur frá Hvoli, ađ séra Ólafur hafi komiđ međ hláturinn í sveitina, ţegar hann varđ prestur ungur ađ árum í Mýrdalnum, ađeins 22 ára. Ţar í sveit hafđi enginn hlegiđ fyrr í hans eyru og segir ţađ sína sögu um aldarandann ţar í sveit á ţeim árum. Enda varđ Eyjólfi litla svo bylt viđ hláturinn, ađ hann fór ađ háskćla.

Séra Ólafur Stephensen var sonur Magnúsar bónda í Viđey, Ólafssonar, sem kallađur var "sekreteri", Magnússonar "konferenzráđs", Ólafssonar stiptamtmanns Stefánssonar, sem nefndi sig fyrstur Stephensen.

Steinunn kona Ólafs var einnig glađsinna og mikil atorkukona. Hafa ţessir eiginleikar prófastshjónanna án efa gengiđ mjög í ćtt afkomenda ţeirra, ţví ţar er hver mađur öđrum kátari og mikiđ um dýrđir ţá er ţađ frćndfólk hittist. Steinunn Eiríksdóttir hafđi ţađ eitt ađ segja ađspurđ, hvort ekki hefđi veriđ erfitt ađ eiga svo mörg börn. "Mér ţótti nú ađeins verst ađ hafaekki fyllt tylftina." Foreldrar Steinunnar voru hinn annálađi dugnađarforkur Eiríkur á Karlsskála og kona hans, Sigríđur Pálsdóttir.

Stephan Stephensen, lengst af kenndur viđ verzlun sína Verđandi, sem hann rak í félagi viđ Jón Ţorvarđarson, föđur Guđmundar Jónssonar söngvara og ţeirra systkina, var í ţessu tilliti líkur í sína ćtt, dugmikill og glađvćr.

Mér er ţađ í barnsminni, hversu mér fannst ţessi mađur strax viđ fyrstu sýn vera mikill stórhöfđingi. Hann var hár og herđabreiđur, rjóđur í andliti og vel ljós-slétthćrđur. Hann hafđi ţćgilegan, karlmannlegan málróm og orđfćriđ var ţannig, ađ ţađ var aldrei neitt minna en stórkostlegt ađ gerast í kringum hann. Hann virtist auk ţessa sífellt vera í góđu skapi. Ég kynntist Stephan hćgt og sígandi í gegnum tíđina, fyrst í hestamennsku međ föđur mínum. Síđar viđ ýmis fjölskyldutćkifćri, ţar sem viđ vorum allskyldir, af 3. og 5. liđ frá Eiríki á Karlsskála, auk ţess sem ég kvćntist svo frćnku minni og systurdóttur hans.

Mér fannst ţađ alltaf hátíđarstund, ţegar ég hitti Stephan, sem viđ strákarnir kölluđum stundum okkar á milli Stebba Ste, ţó ađ engum dytti í hug ađ ávarpa hann öđruvísi en međ fullu Stephansnafni, ţvílíkur höfđingi sem hann var ađ vallarsýn og öllum myndugleika. En ţví fór fjarri ađ Stephan vćri ekki alţýđlegur í viđmóti viđ hvern sem var. Hann hafđi ţennan höfđingsskap ađeins viđ sig, fyrirhafnarlaust.

Og samrćđurnar, - mađur lifandi! Orđkynngin óţrjótanleg og lýsingarorđ sjaldan notuđ nema í hástigi. Og frćgđarsögurnar, sem hann sagđi af sér og sínum, voru stílfćrđar ţannig, ađ hiđ hárfína skopskyni hans beindist mest ađ honum sjálfum. Ţessi frásagnarstíll er ekki nema á fćri höfuđsnillinga. Stephani var hann nćsta eđlilegur og ţess vegna stafađi ţvílíkum ljóma af samrćđustundum viđ hann.

Heimurinn finnst mér öllu svipminni eftir, nú ţegar mađur mćtir Stephani ekki lengur í sundlaugum eđa á förnum vegi. Menn af hans sauđahúsi eru ekkert algengir nú á ţessum stađaltímum međalmennsku eđa ţađan af verra. Ţess vegna er ţađ mikils virđi ađ hafa átt kynni viđ slíkan mann.

Stephan var mikill hestamađur og fór vel međ hesta sína. Hestarnir báru auđvitađ stórkostleg nöfn, svo sem til dćmis "Roy", sem hafđi tvö framsóknarvit ađ sögn Stephans, og svo "Gagarín, kallađur Gaggi". Hestar Stephans voru auđvitađ svo sérstakir, ađ ţeirra jafningjar fundust óvíđa. Enda voru ţeir yfirleitt ekki reyndir í kappreiđ viđ ađra, trúlega til ţess ađ ţeir síđarnefndu fengju ekki minnimáttarkennd, sem Stephan taldi slćmt fyrir hesta. En Stephan var mikill hestasálfrćđingur og vissi gjörla hvernig hestar hans hugsuđu og fundu til. Ég man ađ hann setti eitt sinn ofan í viđ mig, ţegar ég hafđi ungur "misst" mikinn fjörhest föđur míns á stjórnlítinn langan sprett og varđ klárinn móđur, moldugur, kjaftsár og sveittur. "Svona á ekki ađ fara međ hesta," sagđi Stephan viđ mig međ áherzlu. "Mađur á ađ fara vel međ ţá." Og ţađ gerđi hann sjálfur sannarlega.

Stephan sótti laugar svo lengi sem ég man eftir mér. Hann átti viđ ýmislegan krankleik ađ stríđa á efri árum en bar sig jafnan ţannig, ađ mađur hélt ekki annađ en ţar fćri fílhraustur mađur. Hann taldi sundiđkun vera lífsnauđsynlega og yfirfćrđi ţá sannfćringu sína líklega til mín. Viđ áttum margar góđar stundir saman ţá er viđ hittumst viđ ţau tćkifćri.

Stephan kvćntist 25.5. 1929 Ingibjörgu Guđmundsdóttur Böđvarssonar úr Hafnarfirđi, en ţau Ingibjörg voru systkinabörn. Ţau eignuđust einn son, Ólaf, forstjóra ÓSA, sem hefur veriđ frumkvöđull mikill á sviđi auglýsinga og al mannatengsla. Ólafur er kvćntur Ágústu Klöru Magnúsdóttur úr Reykjavík og eiga ţau 4 börn, Ingibjörgu, Stefán, Magnús og Ólaf Björn. Bjuggu ţau hjónin, Stephan og Ingibjörg, lengst af viđ mikla rausn á Bjarkargötu 4, ţangađ sem gott var ađ koma.

Stephan var umsvifamikill og athafnasamur. Hann átti bćđi Viđey, ţar sem búiđ höfđu forfeđur hans, og Grund í Grundarfirđi, ţar sem fađir hans bjó međ hann ungan. Stephan stundađi búskap í Viđey um skeiđ. Eftir ađ ţví var hćtt jókst ágangur spellvirkja á mannvirki ţar, svo ekki varđ rönd viđ reist. Nú hefur stađurinn veriđ endurreistur af nýjum eiganda sem er Reykjavíkurborg. Hygg ég, ađ Stephani hafi líkađ vel ađ sjá höfuđból feđra sinna hafiđ til vegs og virđingar á ný. Verzlun Stephans í Verđandi var landsţekkt og ţangađ kom margur gestur og gangandi til ţess eins ađ tala viđ Stephan og ađra ţá sem ţar unnu, sem margir voru međ skemmtilegri mönnum. Var verzlunin mikill mótsstađur fyrir frćndfólk utan af landi, ţegar ţađ var í kaupstađarferđ. Var ţví oft glatt á hjalla, margir vindlar reyktir og mikiđ hlegiđ í ţeirri búđ.

Ég nefndi ţađ á sunnudaginn var viđ konu mína, ađ viđ ćttum ađ líta inn til Stephans á spítalanum, ţar sem hann hafđi dvaliđ um hríđ. Viđ vissum ekki ţá, ađ ţađ vćri ţegar of seint. Stephan Stephensen hafđi andast í svefni ţá nótt. Ţau orđaskipti verđa ţví ađ bíđa betri tíma.

Ađ leiđarlokum vil ég ţakka fyrir ţađ, ađ hafa fengiđ ađ kynnast Stephani Stephensen, ţessum einstćđa meistara samrćđunnar, sem međ glađvćrđ sinni lyfti manni uppúr hversdagsleikanum, ţannig ađ mađur fór léttari í spori af hans fundi. Slíkum mönnum kynnast fćstir oft á ćvi sinni.

Ég og fjölskylda mín vottum frú Ingibjörgu einlćga samúđ. Ţessi missir er mikill á háum aldri hennar. En međ ţeim hjónum var mikiđ jafnrćđi alla tíđ, og héldu ţau heimili sitt međ rausn til ţessa dags. Ólafi, Klöru og börnum ţeirra sendum viđ einnig hugheilar samúđarkveđjur.

Viđ munum öll ávallt njóta minninganna um Stephan Stephensen, ţennan höfđinglega, glađvćra og góđa dreng.

Halldór Jónsson verkfr."

Davíđ Oddsson sagđi mér frá ţví ţegar Stephan bauđ Reykjavík Viđey  til kaups og lék báđar persónurnar međ tilţrifum.

Davíđ var á gangi á Vesturgötu ţegar hann mćtir Stephani. Ţeir ganga fram hjá hvor öđrum en allt í einu heyrir Davíđ ađ kallađ er á eftir honum: Halló ţú ţarna dengur minn, komdu hérna ađeins.

Davíđ snarstansađi og trítlar hógvćr til hins mikla manns međ Derby hattinn á Harris Tweed jakkanum  sem segir:

Heyrđu dengur minn, viltu ekki kaupa Viđey af mér? 

Jú er ţađ ekki  bara treystist Davíđ loks til ađ segja eftir skamma umhugsun.

Gott segir ţá Stefán og snýst á hćli.

Davíđ snýr líka viđ og trítlar áfram. Ţá er enn kallađ: Heyrđu annars dengur minn.

Davíđ trítlar til baka međ alţekktar krullur sínar á beru höfđinu. 

Ţá segir Stephan međ áherzlu:

Heyrđu annars dengur minn, ertu ekki annars Borgarstjórinn í Reykjavík?

Reykjavík keypti Viđey af Stephani skömmu síđar.